 A fade-in call has the same payoff as a standard call except the size of the payoff is weighted by how many fixings the asset price were inside a predefined range (L, U). If the asset price is inside the range for every fixing, the payoff will be identical to a plain vanilla option. More precisely, for a call option, the payoff will be max(S(T) - X, 0) X 1/n Sum(n(i)), where n is the total number of fixings and n(i) = 1 if at fixing i the asset price is inside the range, and n(i) = 0 otherwise. Similarly, for a put, the payoff is max(X - S(T), 0) X 1/n Sum(n(i)).

Brockhaus, Ferraris, Gallus, Long, Martin, and Overhaus (1999) describe a closed-form formula for fade-in options. For a call the value is given by

max(X - S(T), 0) X 1/n Sum(n(i))

describe a closed-form formula for fade-in options. For a call the value is given by

c = 1/n * Sum(S^((b-r)*T) * (M(-d5, d1; -p) - M(-d3, d1; -p)) - Xe^(-rT) * (M(-d6, d2; -p) - M(-d4, d2; -p))

where n is the number of fixings, p = (t1^0.5/T^0.5), t1 = iT/n

d1 = (log(S/X) + (b + v^2/2)*T) / (v * T^0.5) ... d2 = d1 - v*T^0.5

d3 = (log(S/L) + (b + v^2/2)*t1) / (v * t1^0.5) ... d4 = d3 - v*t1^0.5

d5 = (log(S/U) + (b + v^2/2)*t1) / (v * t1^0.5) ... d6 = d5 - v*t1^0.5

The value of a put is similarly

p = 1/n * Sum(Xe^(-rT) * (M(-d6, -d2; -p) - M(-d4, -d2; -p))) - S^((b-r)*T) * (M(-d5, -d1; -p) - M(-d3, -d1; -p)

b=r options on non-dividend paying stock
b=r-q options on stock or index paying a dividend yield of q
b=0 options on futures
b=r-rf currency options (where rf is the rate in the second currency)

Inputs
Asset price ( S )
Strike price ( K )
Lower barrier ( L )
Upper barrier ( U )
Time to maturity ( T )
Risk-free rate ( r )
Cost of carry ( b )
Volatility ( s )
Fixings ( n )
cnd1(x) = Cumulative Normal Distribution
nd(x) = Standard Normal Density Function
cbnd3() = Cumulative Bivariate Distribution
convertingToCCRate(r, cmp ) = Rate compounder

Numerical Greeks or Greeks by Finite Difference
Analytical Greeks are the standard approach to estimating Delta, Gamma etc... That is what we typically use when we can derive from closed form solutions. Normally, these are well-defined and available in text books. Previously, we relied on closed form solutions for the call or put formulae differentiated with respect to the Black Scholes parameters. When Greeks formulae are difficult to develop or tease out, we can alternatively employ numerical Greeks - sometimes referred to finite difference approximations. A key advantage of numerical Greeks relates to their estimation independent of deriving mathematical Greeks. This could be important when we examine American options where there may not technically exist an exact closed form solution that is straightforward to work with. (via VinegarHill FinanceLabs)

Things to know
Only works on the daily timeframe and for the current source price.
You can adjust the text size to fit the screen

สคริปต์โอเพนซอร์ซ

ด้วยจิตวิญญาณของ TradingView อย่างแท้จริง ผู้เขียนสคริปต์นี้ได้เผยแพร่เป็นโอเพนซอร์ส เพื่อให้ผู้ค้าสามารถเข้าใจและตรวจสอบได้ ไชโยให้กับผู้เขียน! คุณสามารถใช้ได้ฟรี แต่การใช้รหัสนี้ซ้ำในสิ่งพิมพ์อยู่ภายใต้กฎของบ้าน คุณสามารถตั้งเป็นรายการโปรดเพื่อใช้บนชาร์ตได้

คำจำกัดสิทธิ์ความรับผิดชอบ

ข้อมูลและบทความไม่ได้มีวัตถุประสงค์เพื่อก่อให้เกิดกิจกรรมทางการเงิน, การลงทุน, การซื้อขาย, ข้อเสนอแนะ หรือคำแนะนำประเภทอื่น ๆ ที่ให้หรือรับรองโดย TradingView อ่านเพิ่มเติมที่ เงื่อนไขการใช้บริการ

ต้องการที่จะใช้สคริปต์นี้บนชาร์ตใช่ไหม?